ครูผู้ซื่อสัตย์

ครูผู้ซื่อสัตย์
โกหกมีเหตุผล/”ครูผู้ซื่อสัตย์”
ครูหนุมลำพูนวิ่งไล่นักเรียนที่หนีไปทางแม่ต้ำแห่งหนึ่ง  ทันใดนั้นโทรศัพท์มือของหลวงก็หลุดมือจมลงน้ำไป  ครูหนุ่มทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งกลุ้มใจอยู่ริมน้ำ
ทันใดนั้นเอง…
เทวดรก็ลอยขึ้นมาจากผิวน้ำแล้วถามว่า “มีปัญหาอะไร”
“โทรศัพท์มือถือหลวงของผมตกลงไปในน้ำแล้วและตรงนี้น้ำลึกมาก  กลับไปผมจะต้องถูกเขตตั้งกรรมการสอบสวนต้องถูกพิจารณาลงโทษทางวินัย  และจะต้องชดใช้ค่าเสียหายอีกด้วย”
เทวดาได้ยินดังนั้นก็ดำน้ำลงไปสักพัก  แล้วขึ้นมาพร้อมกับโทรศัพท์ไอโฟน 6  ทำด้วยทองคำ
“เอ้า!! โทรศัพท์นี้ใช่ของเจ้าจึไม่?”
เทวดาถามครูหนุ่ม
“ไม่ใช่ครับ”
เทวดาก็ดำน้ำลงไปอีกครั้ง  กลับขึ้นมาพร้อมกับโทรศัพท์อโฟน 6 ทำด้วยเงิน
“เอา!! แล้วอันนี้หล่ะใช่ของเจ้ารึไม่?”
“ไม่ใช่ครับ  โทรศัพท์หลวงของผมโนเกียสภาพเก่าๆ ไม่ได้ทำด้วยเงินหรือทอง”
เทวดาจึงดำลงไปอีกครั้งแล้วกลับขึ้นมาพร้อมกับโทรศัพท์โนเกียเก่าๆ ของครูหนุ่ม
“เอ้า  โทรศัพท์ของเจ้า
แต่…เราเห็นเจ้าเป็นคนดี  ซื่อสัตย์  ไม่โกหก  เราจะให้โทรศัพท์ไอโฟนเงินกับทองคำแก่เจ้าไปด้วย  เพื่อตอบแทนในการที่เจ้าเป็นคนดี”
ครูหนุ่มจึงรับโทรศัพท์ทั้ง 3 เครื่องไว้แล้วกลับบ้านด้วยความสุข
หนึ่งเดือนต่อมา…
ระหว่างที่ครูหนุ่มกำลังเดินเล่นอยู่ริมน้ำพร้อมกับภรรยาของเขาอยู่นั้น  ภรรยาก็ลื่นตกน้ำไป  ครูหนุ่มทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั้งเสียใจอยู่ริมน้ำ
ทันใดนั้นเทวดาองค์เดิมก็ปรากฏกายออกมาอีกครั้ง
“เอ้า!! คราวนี้เจ้ามีปัญหาอะไรรึ”
“ภรรยาของผมลื่นตกน้ำไปเมื่อกี้นี้ครับ”
ได้ยินดังนั้นเทวดาจึงดำน้ำลงไปและขึ้นมาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาทรวดทรงเหมือนกับอั้มพัชราภายังไงยังงั้น
“ผู้หญิงคนนี้ใช่ภรรยาเจ้ารึไม่?”
“ใช่แล้วครับ” ครูหนุ่มตอบทันที
เทวดาโกรธมาก  เพราะเห็นว่าครูหนุ่มโกหก  และไม่ซื่อสัตย์เหมือนก่อน
“ขออภัยด้วยครับ…ท่านเทวดา  มันเป็นการเข้าใจผิดโปรดฟังผมชี้แจงก่อน”
ครูหนุ่มรีบชี้แจงทันใด
“ถ้าเกิดผมตอบว่า…ไม่ใช่  ผมเดาว่าท่านก็คงจะลงไปในน้ำอีกครั้ง  แล้วกลับขึ้นมาพร้อมกับผู้หญิงที่หน้าตาและหุ่นเหมือนกับแพนเค้ก  และเมื่อผมปฏิเสธอีกท่านก็จะดำลงไปอีกครั้งแล้วนำภรรยาตัวตริงของผมขึ้นมา   สุดท้าย…
ท่านก็คงจะมอบผู้หญิงอีก 2 คนนั้นให้กับผมด้วยเพื่อตอบแทนที่ผมไม่โกหก
แต่ว่า…
ผมเป็นแค่ครูบ้านนอก  จะมีปัญญาอะไรไปหาเลี้ยงภรรยาพร้อมกัน 3 คนได้…
ผมจึงจำเป็นต้องตอบว่าใช่ตั้งแต่แรก”
เทวดา
“เออ!!! จริงของเจ้า”
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า…
เมื่อใดที่จำเป็นต้องโกหก  แสดงว่าเขาจะต้องมีเหตุผมที่จำเป็น  และมีเจตนาดีเสมอ
…555555555